ถึง.. . เพื่อนที่ฉันรักและคิดถึง ผู้ที่อยู่แดนไกล. . ...

      ขอบคุณสำหรับจดหมายฉบับนี้ของแก .. ((เหมือนว่าเราสองคนอาจจะลืมการติดต่อทางนี้ไปแล้ว))))
      ขอโทษจริงๆ . .. ที่ฉันไม่มีโอกาสได้เขียนจดหมายไปหาแกก่อนหน้านี้เลย.. .
      ขอบคุณอีกครั้ง ขอบคุณมากจริงๆ .. . แกทำให้ฉันรู้สึกว่า แม้ฉันไม่มีใคร.... .
      แต่ในความวุ่นวายท่ามกลางความมืดมัว...   ฉันมี  " แก " อยู่เสมอ   ความสัมพันธ์ในความเป็นเพื่อนไม่เคยหายไปไหน

      ฉันบรรจงอ่านจดหมายของแก.. . รอบแล้ว    รอบเล่า  .. .

      ฉันไม่แน่ใจว่า.. ฉันจะเรียกความรู้สึกของแกตอนนี้ว่า
      - - -   การเดินทาง  .......... .. . ได้ไหม

     แกกำลังพบเจอเรื่องราวระหว่างการเดินทาง ซึ่งสิ่งนั้นคือ      เพื่อนร่วมทางคนหนึ่ง ,, .........
     การเดินทางในโลกของความเหงา.. ฉันเข้าใจดีว่าเป็นอย่างไร
     แล้วความว้าเหว่ ... . จะยิ่งเพิ่มเป็นทวีคูณ .... . ก็เพราะการเดินทางครั้งนี้เป็นจุดหมายใหม่ของแก

   ผู้คนที่ไม่เคยพบเจอ.. ต่างแลกเปลี่ยนทัศนคติและความผูกพันธ์
   และตอนนี้.... . .. . ดูเหมือนว่า... . . แก (อาจจะ)    พบคนที่แกคิดว่า.... . . . เขาจะทำให้ความเหงาค่อยๆจางหายไป
   ไม่ว่าจะด้วยการจับมือกันเดินไป .. . หรือว่าการได้นั่งชมความงามของท้องฟ้า ... .
   และลงเอย.. . ด้วยคำๆนั้นที่แกอยากจะฟังจากปากเพื่อนผู้ร่วมเดินทาง

             ฉันเรียกว่า  - - ความท้าทาย ....      อีกความรู้สึกหนึ่งได้ไหม
             ฉันไม่แน่ใจว่าฉันรู้จักแกดีไหม.. . แต่ฉันคิดว่า... ฉันน่าจะเป็นคนหนึ่งที่รู้จักแกดีพอ

                                แก... ยังคงเดินหน้าในการเดินทางนี้ต่อไป.... . เพราะความท้าทาย นั่นคงใช่ซินะ
                                ฉันเข้าใจว่า.. . ความรักที่ผ่านมาของแก... . ก็คือการเดินทางด้วยความท้าทายของแก
                                แต่ว่าแกไม่สามารถรักษาสถาวะจิตใจที่ท้าทายของแกได้ตลอด... .
                                เพราะจุดหมายใหม่ของแก...........................................      ก็คือความท้าทายใหม่ของแกเช่นกัน
                                แกยอมอยู่กับความไม่แน่นอน นั่นก็เพราะ.. . การเดินทางครั้งนี้... . ยังคงเป็นเรื่องท้าทาย
                                แกยอมไม่คาดหวัง.. . นั่นเพราะแกไม่เคยคาดหวังอยู่แล้ว....... แต่นั่นคือความท้าทายในความหวัง ไม่ใช่คาดหวัง

              ฉันไม่รู้คำตอบ ... . ของความท้าทายในการเดินทางครั้งนี้ของแกหรอก
              แต่ถ้านั่น.. . จะทำให้จังหวะการเต้นของหัวใจแกมีความหมายมากขึ้น........ .
              ฉันก็คงต้องยิ้มบางๆให้แกเหมือนเคย.. .. .

              ฉันเพิ่งเห็นว่าแก... .
               เป็นเด็ก ก็คราวนี้แหละ
                ฉันแค่อยากจะบอก  ... . เพื่อนร่วมเดินทางของแก... ไม่ใช่ซิ .... . ผู้ใหญ่ผู้ร่วมเดินทางของแกคนนี้ว่า........... .

                                                                                      .. . มนุษย์อยู่บนโลกนี้อีกนานแค่ไหน ไม่มีใครรู้
                                                                 ถ้าสิ่งไหน ความรู้สึกไหนที่เรียกว่าความสุข... .  จงชัดเจน และรีบกอบโกยเถอะ
                                                                     ก่อนที่ความเหงา และความสัมพันธ์ที่พร่าเลือนจะเข้ามาทดแทน

                                                                                ฝากดูแลเพื่อนรักฉันคนนี้ด้วย..

                 ปล.   - - ฉันเขียนไม่ค่อยสวยหรู แต่หวังว่าแกคงเข้าใจความเป็นห่วงที่ฉัน.. . พร่ำ .... . บอกแกอยู่เสมอ
                          - - ฉันว่าจะเขียนจดหมายหาแกบ้าง... . ตอนนี้สภาพจิตใจฉันสบายดี
                                        หวังว่าแกคงสบายดี ... . ทั้งตัวและหัวใจ ตลอดการเดินทางที่ท้าทายนะ..... .

                                                                                     รัก และ คิดถึงแก..... . มากจริงๆ .... เพื่อนรักของฉัน.... .
                                                                                            จาก. .  เด็กผู้หญิงที่ (แสน) ธรรมดา ผู้กำลังยิ้มให้กับความรักที่จากไป....... .